(مَنْ قَرَأَ القُرْانَ وَ هُوَ شابٌ مُؤْمِنٌ اِخْتَلَطَ القُرانُ بِلَحْمِه وَ دَمِه)
«هر جوان مؤمنی که قران را تلاوت کند قران با گوشت و خونش آمیخته می گردد» «امام صادق(ع)»
سلام.از این که به وبلاگ قرانی خودتون سر زدید ممنونم.امیدوارم با کمک شما و نظرات ارزشمندتون من رو یاری کنید تا به هدف اصلی که بهره گیری از قران هست برسم.این وبلاگ رو تقدیم می کنم به پدرم که قران ،همراه همیشگی اش بود و با احترام به مادر مهربانم، که همیشه در خوشی و ناخوشی روزگار من را به تلاوت قران می خوانند و سپاس از همسرم، که همیشه مشوقم بوده و هست.
خداوندا؛چه خوش است خواندن تو با کلام تو.
التماس دعا.
با تشکر مدیریت وبلاگ
یادته وقتی بچه بودیم و با بزرگترا به زیارت می رفتیم شوق و ذوقمون توی صحن این بود که کَفِش سنگ فرش باشه و ما هم جوراب به پا، هی سُر بخوریم از این طرف به اون طرف؛ وقتی هم قیافه آدمهایی که از ضریح جدا شده بودند و چشمای خیسشون رو می دیدیم نمی دونستیم علت این اشکا چیه؟یا وقتی می خواستیم ضریح رو ببوسیم حکمت این نخ ها که بسته شده بود رو نمی فهمیدیم...
اما حالا که بزرگ شدیم گنبد و بارگاه یا ضریح رو که می بینیم بی اختیار اشک از چشمامون جاری میشه و دوست داریم بند یا نخی رو به ضریح گره بزنیم حالا می فهمیم اون اشکا محبت بودن و این گره ها دلهاست که به ضریح پیوند خورده...
حالا به بچه هامون چیزی نمی گیم مثل مامان باباهامون؛تا اونا بازی شون رو بکنن ما هم عقده دل باز کنیم....
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
